Μα μικρή και σύντομη περιγραφή του όρου “επιστημονικό προλεταριάτο” :
ένας “επιστημονικός εργάτης” είναι ένας υπάλληλος του οποίου η εργασία συμβάλλει στην παραγωγή ή τη διαχείρηση νέας γνώσης χωρίς να λαμβάνει άμεσα (μέσω αμοιβής) ή έμμεσα (μέσω κοινωνικών παροχών) την πλήρη οικονομική αξία που παράγει η εργασία του.
Καθώς όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της οικονομίας στρέφονται προς τον τομέα των υπηρεσιών και γενικότερα του τριτογενούς τομέα παραγωγής μεγαλώνει και ο αριθμός των εργαζόμενων που απασχολούνται ως “επιστημονικοί εργάτες”. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στις ώριμες δυτικές καπιταλιστικές οικονομίες όπου η πλειονότητα των νεοδημιουργούμενων θέσεων εργασίας απαιτούν περισσότερο πνευματικές παρά σωματικές ικανότητες και εργασία.
Η οικονομική και πολιτική ισχύς του “επιστημονικού προλεταριάτου” πηγάζει από διάφορα χαρακτηριστικά του, εκ των οποίων επιγραμματικά αναφέρονται τα εξής :
- Ο αυξανόμενος αριθμός τους
- Η πνευματική τους τεχνογνωσία που συχνα απαιτεί υψηλή εκπαίδευση
- Η τοποθέτησή τους σε στρατηγικούς τομείς για τη μοντέρνα καπιταλιστική οικονομία και τους εθνικούς θεσμούς π.χ. τράπεζες, τηλεπικοινωνίες, τεχνολογίες πληροφοριών.
